سوالات متداول

بسیار مهم. یک سطح ناهموار، درزگیر را به سرعت ساییده و فرسوده می‌کند و باعث نشتی می‌شود. پرداخت بیش از حد صاف می‌تواند از تشکیل لایه روان‌کننده جلوگیری کند. پرداخت سطح توصیه‌شده برای کاربردهای دینامیک، 0.2 تا 0.8 میکرومتر (8-32 میکرواینچ) Ra است.

فنر بند جورابی در آب‌بند شفت (مثلاً انواع FSKR، SPGO) یک نیروی شعاعی ثابت بر لبه آب‌بندی ایجاد می‌کند. این امر تماس مداوم با شفت چرخان را تضمین می‌کند و سایش جزئی، خروج از مرکز و لرزش را جبران می‌کند تا از نشت روان‌کننده جلوگیری شود.

AS568 استاندارد هوافضا است که ابعاد بیش از 360 اندازه استاندارد اورینگ را تعریف می‌کند. این سیستم، پذیرفته‌شده‌ترین سیستم اندازه‌گیری در آمریکای شمالی و در سطح جهان است. شماره AS568 (مثلاً AS568-214) قطر داخلی و سطح مقطع دقیق را مشخص می‌کند.

انتخاب مواد به چهار عامل کلیدی بستگی دارد: واسطه: آب‌بند با چه سیال یا گازی تماس خواهد داشت؟ (مثلاً نفت، آب، مواد شیمیایی، بخار) دما: حداقل و حداکثر دمای عملیاتی چقدر است؟ فشار: فشار عملیاتی سیستم چقدر است؟ آیا جهش‌های فشار وجود دارد؟ کاربرد: آیا آب‌بند استاتیک، دینامیک یا چرخشی است؟ مثال: NBR (Buna-N) برای روغن هیدرولیک استاندارد عالی است، در حالی که FKM (Viton®) برای دماهای بالا یا مواد شیمیایی خورنده مورد نیاز است.

برای کاربردهای دشوار زیر، آب‌بندهای فنری (مثلاً انواع GSF، SPN) را در نظر بگیرید: دماهای بسیار بالا (زیر -30 درجه سانتیگراد یا بالای +200 درجه سانتیگراد) مواد شیمیایی خورنده که الاستومرها نمی‌توانند تحمل کنند الزامات نشتی بسیار کم یا "نشت صفر" روانکاری ضعیف یا شرایط کارکرد خشک فنر داخلی نیروی آب‌بندی ثابتی را حفظ می‌کند و سایش و متغیرهای سیستم را جبران می‌کند.

آب‌بند استاتیک بین دو سطحی که نسبت به یکدیگر حرکت نمی‌کنند (مثلاً فلنج‌های لوله، درپوش‌های انتهایی) استفاده می‌شود. اورینگ‌ها و واشرها آب‌بندهای استاتیک رایجی هستند. آب‌بند دینامیک بین سطوحی که حرکت می‌کنند (مثلاً پیستون و سیلندر، شفت دوار) استفاده می‌شود. آب‌بندهای میله‌ای، آب‌بندهای پیستونی و آب‌بندهای شفت دوار برای این منظور طراحی شده‌اند.

NBR (نیتریل/بونا-N): یک ماده‌ی همه‌کاره و مقرون‌به‌صرفه با مقاومت عالی در برابر روغن‌ها و سوخت‌های نفتی. محدوده‌ی دمایی استاندارد آن از -30°C تا +100°C (-22°F تا +212°F) است. FKM (فلوروالاستومر/ویتون®): یک ماده‌ی مرغوب با مقاومت عالی در برابر دماهای بالا (تا 200°C+)، مواد شیمیایی و روغن‌ها. این ماده در محیط‌های سخت‌تر استفاده می‌شود اما گران‌تر از NBR است.

علل رایج خرابی اورینگ عبارتند از: ناسازگاری شیمیایی: تورم، نرم شدن یا ترک خوردن به دلیل قرار گرفتن در معرض سیال. اندازه نامناسب: استفاده از اندازه نادرست منجر به فشرده‌سازی بیش از حد یا نیروی آب‌بندی ناکافی می‌شود. سایش: ساییدگی و پارگی ناشی از پرداخت‌های سطحی ناهموار یا سیال آلوده. اکستروژن: آب‌بندی تحت فشار زیاد به داخل شکاف بین قطعات فلزی فشرده می‌شود. آسیب نصب: شکستگی، بریدگی یا پیچ خوردگی در حین مونتاژ.

اکیداً توصیه می‌کنیم هرگز از آب‌بندها دوباره استفاده نکنید. پس از فشرده شدن و استفاده، آب‌بند "سفت" می‌شود و خواص الاستیک آن کاهش می‌یابد. استفاده مجدد از آن تقریباً همیشه منجر به نشتی می‌شود. همیشه در طول هرگونه تعمیر و نگهداری، یک آب‌بند جدید نصب کنید.

استفاده از ابزار: همیشه از ابزارهای نصب اختصاصی (مانند پیک، مخروط، راهنما) استفاده کنید. روغن کاری کنید: همیشه آب بند و سطح تماس را روغن کاری کنید. از لبه های تیز محافظت کنید: رزوه ها و لبه های تیز را با نوار بپوشانید یا از غلاف نصب استفاده کنید. شیار را بررسی کنید: مطمئن شوید که شیار نصب تمیز، پلیسه گیری شده و بدون آسیب است.